Access

You are not currently logged in.

Access your personal account or get JSTOR access through your library or other institution:

login

Log in to your personal account or through your institution.

If You Use a Screen Reader

This content is available through Read Online (Free) program, which relies on page scans. Since scans are not currently available to screen readers, please contact JSTOR User Support for access. We'll provide a PDF copy for your screen reader.

"Pride and Prejudice": The Preservation of the Icelandic Rímur Tradition

Ragnheiður Ólafsdóttir
Yearbook for Traditional Music
Vol. 40 (2008), pp. 104-116
Stable URL: http://www.jstor.org/stable/20465069
Page Count: 13
  • Read Online (Free)
  • Download ($12.00)
  • Subscribe ($19.50)
  • Cite this Item
Since scans are not currently available to screen readers, please contact JSTOR User Support for access. We'll provide a PDF copy for your screen reader.
"Pride and Prejudice": The Preservation of the Icelandic Rímur Tradition
Preview not available

Abstract

Kvæðamannafélagið Iðunn var stofnað í Reykjavík 1929, árið áður en Alþinginshátíðin var haldin á þingvöllum. Í greininni er skýrtfráþvíhvernig Iðunn meðhöndlaðikveðskaparhefðina, hvernig hún breyttist í meðförum félagsins og hvers vegna. Getum er leitt að því að stofnun Iðunnar hafi komið til vegna áhrifa umræðna í dagblöðum og manna á meðal um væntanlega Alþingishátíð, en að ástæðan hafi einnig verið sú að landsbyggðarfólkið sem stóð að Iðunni hafi viljað hefja kveðskap til vegs og virðingar í borgarsamfélagi samtímans. Vitnað er í fundargerðarbækur Iðunnar þar sem finna má greinargóðar lýsingar á umræðum þeim sem fram fóru á fundum, og ekki síst hvernig mál voru tekin fyrir og afgreidd. Iðunn virðist hafa skipt kveðskaparhefðinni í tvennt, vísur og rímnalög. Nefnd starfaði fyrir hvort efni um sig, en hafði ólíku að sinna. Vísnanefndin safnaði öllum vísum sem félagar létu frá sér, meðan rímnalaganefndin sá um að 'bjarga' þeim rímnalögum sem til voru. Vísnagerð var álitin sjálfsögð og voru félagar hvattir til að yrkja, en þeir sem vildu leika sér með rímnalögin fengu á baukinn, sérstaklega þeir sem vildu kveða við undirleik hljóðfæra. það er athyglisvert að rímnalögin skyldu vera álitin næsta heilög, á meðan ljóðformið var endurnýjað, innan vissra marka þó. Upptökur þær sem Iðunn stóð fyrir 1935-1936 urðu enn til að 'frysta' rímnalögin, því þær voru notaðar til kennslu og upprifjunar meðan þær entust. Einn félagsmanna taldi rímnalögunum vera borgið þegar upptökum lauk, og ætti því að leggja rímnalaganefndina niður. þó að Iðunnarfélögum hafi þótt kveðskaparhefðin mikilvægur hluti af því að vera Íslendingur, þá var það ekki almennt álit manna. Stofnfélagar voru flestir ef ekki allir aðfluttir, margir úr Vestur-Húnavatnssýslu og þar á meðal fjögur systkin sem voru mjög áhrifamikil innan félagsins. Áhrif pólitískra umsvifa félaga á stjórnarhætti Iðunnar eru ennfremur rædd sem og staða Iðunnar í tengslum við alþjóðlega endurvakningu þjóðlagahefða.

Page Thumbnails

  • Thumbnail: Page 
[104]
    [104]
  • Thumbnail: Page 
105
    105
  • Thumbnail: Page 
106
    106
  • Thumbnail: Page 
107
    107
  • Thumbnail: Page 
108
    108
  • Thumbnail: Page 
109
    109
  • Thumbnail: Page 
110
    110
  • Thumbnail: Page 
111
    111
  • Thumbnail: Page 
112
    112
  • Thumbnail: Page 
113
    113
  • Thumbnail: Page 
114
    114
  • Thumbnail: Page 
115
    115
  • Thumbnail: Page 
116
    116