Access

You are not currently logged in.

Access your personal account or get JSTOR access through your library or other institution:

login

Log in to your personal account or through your institution.

If You Use a Screen Reader

This content is available through Read Online (Free) program, which relies on page scans. Since scans are not currently available to screen readers, please contact JSTOR User Support for access. We'll provide a PDF copy for your screen reader.

HET CONSERVATISME: KRITIEK VAN DE VERLICHTING EN DE MODERNITEIT

A.A.M. Kinneging
Philosophia Reformata
Vol. 65, No. 2 (2000), pp. 126-153
Published by: Brill
Stable URL: http://www.jstor.org/stable/24710448
Page Count: 28
  • Read Online (Free)
  • Download ($34.00)
  • Subscribe ($19.50)
  • Cite this Item
Since scans are not currently available to screen readers, please contact JSTOR User Support for access. We'll provide a PDF copy for your screen reader.
HET CONSERVATISME: KRITIEK VAN DE VERLICHTING EN DE MODERNITEIT
Preview not available

Abstract

In dit artikel wordt een poging ondernomen tot een analyse van het wijsgerige wezen van het conservatisme. Een belangrijke conclusie van de analyse is dat het christelijke denken over mens en maatschappij wezensverwant is aan het conservatisme. Het behoeft dan ook geen verbazing te wekken dat conservatieve ideeën in politicis eerst en vooral verdedigd zijn door christelijke politici. Historisch gezien is het conservatisme een reactie op de ideeën van de Verlichting en de Franse revolutie. Het grijpt terug op de Philosophia perennis van de oudheid en de middeleeuwen, met name op het inzicht dat centraal staat daarin, namelijk dat de mens in zekere zin uit de scheppingsorde lijkt te vallen, in die zin dat het goede voor hem een vraag is en hij geneigd is het kwade voor het goede te houden. In de oudheid werd dit gegeven uitgebeeld in de gelijkenis van Hercules op de tweesprong, in de middeleeuws-christelijke traditie in het verhaal van de zondeval. Hieruit volgt dat een innerlijke ommekeer de voornaamste voorwaarde is om orde in de ziel en in de samenleving tot stand te brengen en te behouden. Stelt men hier tegenover het Verlichtingsdenken, dat ten grondslag ligt aan de twee belangrijkste tegenhangers van het conservatisme, namelijk socialisme en liberalisme, dan ontwaart men een tegengestelde visie op de condition humaine de menselijke geneigdheid tot het kwade wordt ontkend en daarmee de noodzaak van innerlijke ommekeer. In plaats daarvan komt een sterke nadruk op maatschappelijke hervorming. In het artikel wordt deze transformatie van het denken geanalyseerd en vanuit een conservatief perspectief gekritiseerd.

Page Thumbnails

  • Thumbnail: Page 
[126]
    [126]
  • Thumbnail: Page 
127
    127
  • Thumbnail: Page 
128
    128
  • Thumbnail: Page 
129
    129
  • Thumbnail: Page 
130
    130
  • Thumbnail: Page 
131
    131
  • Thumbnail: Page 
132
    132
  • Thumbnail: Page 
133
    133
  • Thumbnail: Page 
134
    134
  • Thumbnail: Page 
135
    135
  • Thumbnail: Page 
136
    136
  • Thumbnail: Page 
137
    137
  • Thumbnail: Page 
138
    138
  • Thumbnail: Page 
139
    139
  • Thumbnail: Page 
140
    140
  • Thumbnail: Page 
141
    141
  • Thumbnail: Page 
142
    142
  • Thumbnail: Page 
143
    143
  • Thumbnail: Page 
144
    144
  • Thumbnail: Page 
145
    145
  • Thumbnail: Page 
146
    146
  • Thumbnail: Page 
147
    147
  • Thumbnail: Page 
148
    148
  • Thumbnail: Page 
149
    149
  • Thumbnail: Page 
150
    150
  • Thumbnail: Page 
151
    151
  • Thumbnail: Page 
152
    152
  • Thumbnail: Page 
153
    153